Beethoven’dan önce çello ile piyano için yazılan eserlerde çello çoğunlukla bas hattını takip ederdi. Beş sonatında bu ilişki değişir; iki çalgı eşit ortak olur.
İlk iki sonat 1796’da yazıldı. Burada piyano hâlâ baskındır ama çello artık kendi temalarını sunar; iki çalgı arasında karşılıklı bir alışveriş kurulur.
Üçüncü sonat, dağarın en çok çalınan eserlerinden biridir. Çello tek başına açar ve piyano ona katılır; bu açılış, eşitlik fikrinin en açık işaretidir.
Son iki sonat 1815’te yazıldı ve yazı belirgin biçimde yoğunlaşır. Beşinci sonatın kapanışı füg dokusundadır; iki çalgı aynı malzemeyi birbirine devrederek ilerler.
Derslerimizde oda müziği çalışması yapan kursiyerlerde bu sonatlar erken devreye girer; denge kurmayı öğrenmenin en doğrudan yolu bu dağardır.