Brahms iki çello sonatı yazdı. Birincisi 1865’te, ikincisi yirmi yıl sonra 1886’da tamamlandı; iki eser arasındaki fark bestecinin üslubundaki değişimi gösterir.
Birinci sonat koyu ve içe dönüktür. Çello çoğunlukla orta ve kalın bölgede yazılmıştır; kapanış bölümü füg dokusundadır ve iki çalgı aynı malzemeyi işler.
İkinci sonat daha geniş ve parlaktır. Çello üst bölgeye çıkar, doku kalabalıklaşır ve gürlük aralığı belirgin biçimde büyür.
Her iki eserde de asıl güçlük denge kurmaktır. Brahms’ın piyano yazısı kalındır; çellistin gürlüğü artırmak yerine ton odağını daraltması beklenir.
Derslerimizde bu sonatlar ileri oda müziği dağarında ele alınır; hazırlık olarak kalın bölgede ton üretimi ayrıca çalışılır.