Erken dönem çellolar bugünkünden belirgin biçimde büyüktü. On yedinci yüzyıl boyunca gövde boyu icracıdan icracıya değişiyor, aynı adla anılan çalgılar farklı ölçülerde yapılıyordu.
Ölçünün daralması icra talebiyle ilgilidir. Yüksek pozisyonların kullanılmaya başlanması, sol elin sap boyunca daha çok hareket etmesini gerektirdi; büyük gövde bu hareketi kısıtlıyordu.
Cremona atölyeleri on sekizinci yüzyılın başında daha küçük bir gövde biçimini yaygınlaştırdı. Yaklaşık yetmiş beş santimlik gövde boyu bugün de tam boy çello için ölçüt kabul edilir.
Eski büyük çalgıların bir bölümü sonradan küçültüldü. Bu işlem gövdenin kesilip yeniden birleştirilmesiyle yapılır ve çalgının ses karakterini değiştirir; bugün tartışmalı bir uygulama sayılır.
Derslerimizde çalgı seçimi konuşulurken ölçü farkları anlatılır; kursiyerin kendi ölçüsüne uygun çalgı, teknik gelişimin önkoşuludur.