George Crumb solo çello sonatını 1955’te, henüz yirmili yaşlarındayken yazdı. Sonraki yıllarda tanınacağı genişletilmiş teknikler ve alışılmadık notasyon burada henüz yoktur.
Eser üç bölümdür ve geleneksel biçimlere yakın durur. Yazı yoğun ama okunaklıdır; armonik dil yirminci yüzyıl ortasının ölçülü modernizmi içinde kalır.
Orta bölüm çeşitleme biçimindedir. Kısa bir tema üzerine kurulan bölümler, çellonun farklı ton ve doku olanaklarını sırayla kullanır.
Eser bugün konser dağarında Crumb’ın sonraki yapıtları kadar sık duyulmaz. Buna karşın çello dağarında erişilebilir bir yirminci yüzyıl eseri olarak yerini korur.
Derslerimizde çağdaş dağara ilk adım olarak bu tür eserler seçilir; yazı alışılmadık değildir ama dil yenidir.